Van LBO naar DGA

9 Holes, 9 vragen met Erwin Kasius oprichter en eigenaar van Kasius Schilders B.V.

Erwin Kasius.

Het is vrijwel ideaal golfweer als Erwin Kasius, sinds 2012 eigenaar van Kasius Schilders uit Vinkeveen, richting het clubhuis van Golfpark Wilnis komt aangelopen. Een brede lach op zijn gezicht doet vermoeden dat hij er zin in heeft. “Altijd leuk, zo’n golfinterview”, merkt hij op en begroet de fotograaf. We lopen die middag de B-lus en starten dus op hole 10. Erwin slaat af, de bal rolt nog even door op de perfect gemaaide fairway en hij is zichtbaar tevreden. “Zo, die ligt, kom maar door met de eerste vraag.”

HOLE 1 VRAAG 1

Hoe ben je ooit in het schildersvak terechtgekomen en wanneer wist je: hier ga ik mijn eigen bedrijf van maken?

Ik groeide op als kleine jongen in Kamerik. De lagere school waar ik op zat keek niet zo kritisch naar de leerprestaties en stuurde werkelijk alle jongens in mijn klas collectief naar de LTS in Woerden. Meer keus was er eigenlijk niet en mijn ouders vonden dat ook prima. Leer een vak en ga werken. Dan verdien je geld en kan je mooi wat bijdragen aan het huishouden, zo dachten ze. Op de LTS kreeg ik in eerste instantie een breed aanbod, maar omdat ik wel aardig kon tekenen, werd ik de schildershoek ingeduwd. Nooit eerder over nagedacht, maar voor ik het wist had ik mijn diploma en ging ik als onervaren snotneus bij een bedrijf aan de gang. Beetje werken, beetje leren. Die combi was niet aan mij besteed en de volgende werkgever kwam al snel om de hoek kijken. Lang verhaal kort, uiteindelijk kwam ik bij Schildersbedrijf Van Zuylen in Mijdrecht te werken, werd ik daar in 2002 bedrijfsleider en zo’n 10 jaar later dacht ik: ‘Dat kan ik zelf ook wel.’ Dus op 46-jarige leeftijd ging ik naar de KvK en startte mijn eigen schildersbedrijf.

HOLE 2 VRAAG 2

Veel mensen denken bij schilderwerk alleen aan een lik verf. Waar zit volgens jou juist het echte vakmanschap?

Dat zit in de voorbereiding. Het aflakken is puur ter bescherming van wat je ervoor allemaal al hebt gedaan. Houtrot, schuren, herstelwerkzaamheden, kitten, plamuren, dat werk. En dan uiteindelijk die kwast met goede verf eroverheen. Daarnaast is

goede productkennis ook essentieel. Zowel van de verf, maar ook de materialen. In welk jaargetijde en op welke ondergrond breng je welke verf aan? Lijkt misschien allemaal eenvoudig, maar daarmee onderscheidt een echte schilder zich wel van de doe-het-zelver.

HOLE 3 VRAAG 3

Welke wereldwijde situatie trek jij je het meeste aan?

Ik kijk met verbazing naar hoe het in vredesnaam mogelijk is dat één man in Amerika ons allemaal in de tang heeft. De pestkoppen van deze wereld hebben het voor het zeggen. Dat is toch bizar? Ik slaap er geen seconde slechter door, maar er is wel heel wat gaande in de wereld. Oorlogen, conflicten, klimaatveranderingen, AI, virusuitbraken…. Ik volg het allemaal, ook de landelijke en lokale politiek. En ik vind er ook wat van. Maar ik ga mij niet druk maken om zaken waar ik zelf geen invloed op heb.

HOLE 4 VRAAG 4

Welke ontwikkelingen zie je momenteel in de schildersbranche op het gebied van duurzaamheid, materialen en technieken?

Op het gebied van verf is er de laatste decennia best wat veranderd. Neem de watergedragen verf voor binnen, dat was een grote verandering. Zelfde geldt voor de uitstoot per blik verf, die is ook omlaag gebracht. Dat heeft te maken met VOS-gehalte. VOS staat voor Vluchtige Organische Stoffen, bijvoorbeeld terpentine. Dit verdampt en kan schadelijk zijn voor milieu en de mens. Maar de kwaliteit van de verf neemt daarmee ook af.

Klimaatverandering speelt ook mee. Donkere lak op bijvoorbeeld de kozijnen kan tegenwoordig tot 80°C worden, terwijl lichte kleuren de helft halen. Die verf van lichte kleur blijft dus veel langer goed. Wel iets om rekening mee te houden, zowel voor de klant als voor de schilder. En iets wat een beetje schilder vroeger nooit deed, maar nu de standaard is, is het afplakken met tape. De kwaliteit van de tape is sterk verbeterd en dat helpt enorm. Strakkere lijnen en het werkt gewoon sneller. Tot slot nog een leuk weetje over kwasten. Tegenwoordig is de kwast 100% synthetisch, maar vroeger kwamen de haren van Russische paarden en Chinese varkens. Paardenhaar is zeer zacht en neemt veel verf op. Varkensharen zijn conisch van vorm met ook uitstekende eigenschappen voor het opnemen en afgeven van verf.

HOLE 5 VRAAG 5

De kracht van relaties en loyaliteit betaalt zich altijd uit. Dat is het thema van dit magazine. Kan jij je daarin vinden?

Ik vind loyaliteit enorm belangrijk. Maar ik mag niet verwachten dat een klant de rest van zijn leven een beroep op mij blijft doen. Iedereen vraagt meerdere offertes op en dat is ook goed. Op het gebied van leveranciers of partners is dat wat anders. Neem Den Ouden Wonen in Mijdrecht.

Zij hebben veel projecten en voor elke schildersklus weten ze ons te vinden. Als ik dan thuis of op kantoor raambekleding nodig heb, dan ga ik gelijk naar Den Ouden toe. Geen twijfel. Zo ook met de steigerbouwer en de verfleverancier, daar bouw je een langdurige relatie mee op. En dat betaalt zich inderdaad altijd uit.

Vijf van de negen holes liggen achter ons, we gaan alweer langzaam richting het clubhuis. Het idee van een koud drankje wat daar klaarstaat, zorgt ervoor dat het slagtempo omhooggaat. Maar haastige spoed is zelden goed, want drie snelle en slechte putjes zorgen niet echt voor tijdwinst. Erwin loopt keurig zijn handicap, bij mij staat het water al hoog in de traanbuis.

HOLE 6 VRAAG 6

Iedere ondernemer maakt bijzondere momenten mee. Op welk project kijk jij met trots op terug?

Op dit moment zijn we net klaar met het schilderwerk van De Koepel in Haarlem. Daar zijn we wel een week of zes met vier man constant aan de gang geweest. Prachtige klus natuurlijk, waar ik echt wel trots op ben. Vergelijkbaar met het schilderen van de buitenkant van het Kurhaus op Scheveningen, een paar jaar geleden. Dat ze daarvoor Kasius Schilders uit Vinkeveen inschakelen, dat is toch bijzonder. Ik maak ook heel graag mevrouw Stam uit de Lindelaan in Breukelen blij met een gelatext wandje, maar dat is toch net even anders.

HOLE 7 VRAAG 7

Je loopt met grote regelmaat een rondje golf. Neem ons mee naarjouw mooiste golfervaring.

Mijn eerste golfbal sloeg ik in Australië, dat was in 2000. Ik ben niet zo sportief, maar houd wel van goed gezelschap. Vrienden van mij besloten toen te gaan golfen en dus deed ik met ze mee. Als ze waren gaan jeu-de-boulen, had ik dat ook leuk gevonden. Maar ik heb wel veel lol in het golfen gekregen, absoluut. Vorig jaar vierden we met de vriendengroep ons 25-jarig golfjubileum en dat deden we op The Old Head in Ierland. Wat een waanzinnige ervaring was dat! Wat een prachtbaan, ruig, gelegen op een schiereiland. Je weet niet wat je ziet. Kost wat, maar dan heb je ook wat. Het hoogtepunt was de hole-in-one van één van de mannen van onze groep. Hoe mooi wil je het hebben?

HOLE 8 VRAAG 8

Ondernemen vraagt vaak om lange dagen en flexibiliteit. Hoe bewaak jij de balans tussen werk en privé?

Die balans heb ik erg goed weten te vinden. Kantoor en woonhuis liggen op 200 meter afstand, maar zodra ik de kantoordeur sluit, kruip ik niet meer achter de computer. Al gaat het bedrijf natuurlijk 24/7 verder, vooral in je hoofd.

Maar ik kan dat goed managen. Heeft ook wel te maken met wat persoonlijke situaties uit het verleden, waardoor ik me goed realiseer dat er meer is dan werk alleen. Soms is een stapje terug even nodig.

HOLE 9 VRAAG 9

De glazen bol... Je bent nu 60 jaar, het grootste gedeelte van jouw werkzame leven zit erop. Hoe zie je de toekomst?

Sinds een tijdje heb ik een compagnon, Mark de Jong. Hij heet de Jong, maar hij is het ook. Hij heeft een eigen schildersbedrijf, ik ook en we gooien alles samen. We delen de kosten en de opbrengsten en dat gaat erg goed. Over een jaar of vier willen we er één bedrijf van maken, waar ik dan weer een paar jaar later uit kan stappen. Als alles volgens plan verloopt, kan mijn vrouw Charlotte dan ook stoppen met werk. Dan gaan we de keuze maken tussen een woonark in Amsterdam of een camper waar we acht maanden per jaar mee door Europa trekken. Maar het is niet zo dat ik tot dan wacht met genieten. Dat doe ik nu al, geloof me.

Die les heb ik wel geleerd, het kan zo afgelopen zijn. En genieten kost vaak wat geld, maar dat maakt niet uit. Want om de rijkste man op het kerkhof te zijn, lijkt me geen goed plan.

Met een lange put van een meter of vier wordt hole 18 uitgeholed. Voor mij pijnlijk om te zien wat regelmatig spelen doet voor de score. Erwin speelt vrijwel wekelijks, zeker in de mooiere maanden. Zijn score is heel stabiel, wat parren, wat bogeys, ook wel twee of drie boven par, maar ook een mooie birdie. Mijn scorekaart verdient eigenlijk geen andere plek dan de prullenbak. Waar die dan ook belandt.