Brandstof
Familiebedrijven, één van mijn favoriete thema’s. In een vorig bestaan heb ik zelf jaren in een familiebedrijf gewerkt. Mijn opa aan het roer, mijn oom en vader als collega’s. Veel geleerd en een mooie tijd gehad. Maar als je 5 dagen naast elkaar zit, loopt en werkt heb je op verjaardagen niet zoveel meer tegen elkaar te vertellen natuurlijk. Toch zie ik een echt familiebedrijf als een zeer krachtige brandstof voor onze economie.
Over familie gesproken, mijn opa is niet meer in leven, mijn andere opa en oma’s ook niet meer overigens. Niet gek voor iemand van mijn leeftijd, ik schrijf immers al een 5 en een 2. Mensen kijken dan ook vreemd op als ik vertel dat ik naar de opa en oma van mijn vrouw ga. “Leven die nog”, krijg ik dan te horen. Nu is mijn vrouw ‘slechts’ 44 lentes jong, dat scheelt. En haar opa en oma kruipen langzaam richting de 90. Maar wat is het mooi en fijn dat we ze nog regelmatig kunnen zien en spreken.
Ondanks de afstand - ze wonen naast Kerkrade en dat is een heel stuk rijden, kan ik vertellen - rijden we meermaals per jaar daarheen. Sowieso geen straf om naar het zuiden af te reizen, vind ik. Kerst wordt steevast daar gevierd en het is mooi om te zien hoe die feestdagen daar toch anders beleefd worden dan in het westen. Het samenzijn, een nachtmis bezoeken, lekker eten en drinken.
De postbodes gooien bij circa 4000 MKB bedrijven in de regio De Venen dit magazine door de brievenbus. Maar ook één exemplaar helemaal in Limburg. Reikhalzend kijken ze elke keer uit naar nieuw leesvoer. Ik denk dat er geen persoon met een zachte G is die zo op de hoogte is van het zakelijk reilen en zeilen in De Venen. Met name opa leest de magazines namelijk van voor naar achter en weer terug. U ook?
Nu de dagen weer flink korter worden moet ik soms al denken aan eind december. Het Kerstfeest zelf geloof ik allemaal wel, maar bij die familie zijn is mij heel wat waard.
